Poszedł. Nie ma go. Poszedł w pizdu. Ale nie da się w pizdu. Why? Leo why? Leo też nie ma. Co więc zostało? Białe chryzantemy. W tym roku PiS cmentarzy nie zamknął. I to jest piękne. Dowiozłem tyle towaru, że nawet sam Wajda wstałby by ten kadr skręcić. Konstanty jestem.
Nie było mnie długo. Wróciłem. Co nie oznacza, że nie działałem. Działałem w chuj można powiedzieć, lecz postanowiłem zbytnio nie afiszować się ze swoimi ruchami. Wiecie, kurwa, łażą wszędzie. Słuchają wszędzie. Psy to straszne mendy. Coraz częściej opłacają gnoi. A ci gówniarze są w stanie za hajs nawet swoich starych sprzedać. Jak moja eks. Strasznie pazerna na hajs cipa z niej. Jakby mogła, opierdoliłaby swego starego za wywrotkę siana. Póki co nie może. Dzięki bogu nie ćpa. Jeszcze. Nie wyobrażam sobie, żebym miał do niej podjechać. Na krechę pewnie by wzięła. Albo na konto przyszłych alimentów. Wszystko na zaś.
Ale jebać ją. Konstanty jestem. Piątek wieczór – czas żniw. Jesień. Bulwary nieco gorzej działają. Pandemia rozjebała niemal w całości mój pomysł oparty o beacony w Uberze. Zresztą beacony nie przyjęły się nigdzie, jak mam być szczery. Comarch chciał zrobić beaconowy Montreal i co? I taki chuj wielki z tego wyszedł. Warszawy beaconowej też nie będzie. Zmieniam taktykę. Rwanych zdań nie zmienię. Bo ja mówię tylko: tak, nie, płać, spierdalaj. I to tak za dużo. Do spierdalaj powinienem ograniczyć. Jak ten kierowca w filmie na Netflixie. Chociaż jego w chuja zrobili, mnie tak się nie da. Konstanty jestem.
Wiem, że o robocie chcecie. Po tym, jak mój dj poszedł się jebać wraz ze swoją miejscówką, ogarnąłem sobie szybko inny lokal. Wydumałem, że to będzie barbershop. Znalazłem typów na warszawskim Mokotowie. Chłopaki ogarniają niemal pół miasta. Gwiazdy, nie gwiazdy, sportowcy, raperzy, tiktokerzy czy inni im podobni. Klientela ćpawców. Hurtu nie chcieli, bo sami nie chcą opierdalać mojego towaru. Ja też się w detal nie chcę bawić, bo kurwa rata za mojego przedłużonego kutasa kosztuje w chuj. Ale nie opierdalając ścierwa w ilościach większych niż na ulicy, to będę mógł sobie hulajkę od Lime wypożyczyć, a nie ratę za mojego GT cyknąć. Zresztą po nim rozpoznają mnie wszyscy. Pan Konstanty przyjechał. Przyjemność Wam sprzedać. Przyjemność w chuj rzekłbym. Aż się upierdolicie na maxa. I zapomnicie w większości o tych waszych poniedziałkowych briefingach, owocowych piątkach i chuj wie, co tam jeszcze. Dzięki mnie jeździcie na pełnej piździe. To dzięki mnie właśnie potraficie zdjąć koszulę w klubie czy obciągnąć pałę swojemu nowo poznanemu koledze. To do kobiet. Nie do startupowców płci męskiej. To mnie nie interesuje, chociaż mam to w dupie. Róbcie sobie, co chcecie. Byle byście zapłacili za mój towar. Towar, który kręci śmigło.
Problem się pojawia, gdy ktoś zginie. A tym razem zginął. On. Prezes Optigames. Firmy, która chciał kupić sam Amazon. Ale wy nie zginiecie. Mam przynajmniej taką nadzieję. Nie lubię, jak giniecie. Tracę klientów wtedy. I czasami nawet mi was szkoda. Nie to, żebym jakąś empatią do was pałał. Po prostu uszczuplacie mi mój biznes plan.
Pamiętacie, jak kiedyś kupowało się karty kolekcjonerskie z dopalaczami? To ja w dupie mam te kolekcje. Idźcie sobie obciąć włosy albo przyciąć brodę. Wyjdziecie ujebani w chuj. A w zasadzie odlecicie. Dzięki mnie. Konstanty jestem. Pan Konstanty. Zrobię Wam jebane narko-booksy. Tylko muszę jeszcze z nazwą pokombinować.
Kolejne części z życia Konstantego Boskiego będą pojawiały się nieregularnie. Zaglądajcie tutaj co jakiś czas, a może Was zaskoczę 😉















































































